Ana içeriğe atla

Korkutan kış

Tesellisi olmayan acımı biliyorum ki sadece zaman iyileştirecek...Benim iyileşmemi sağlayacak olan zaman,mevsimler,haftalar bugünlerde en büyük düşmanım...Sanki aynı tarihte takılı kalmış bozulmuş bir saatim var.Hergün uyandığımda telefonun ajandasına bakıp, bugün bebeğim 21 haftalık olacaktı, karnımda şu kadar diyorum...Evet  "olacaktı" di'li geçmiş zaman...
Sonbahar geldi...kış kapıyı çalar gibi oluyor ya...işte ben o zaman kanıyorum! Hastaneden eve ilk döndüğüm günde ocak ayı gelmesin diye bağıra bağıra ağlamıştım...Tahmini doğum tarihi 15 ocaktı küçük meleğimin...

Bu kış çok soğuk geçecek annecim.

Bu kış bana sensiz geçmeyecek ...
İsterdim ki en büyük derdimin doğumuna birkaç günü kalmış bir hamilenin, yılbaşı gecesi fotoğraflarda şişko çıkmak olsaydı en büyük derdi.Ne yazık hayat herkese adil davranmıyor. Aldığı kiloyu, şiş ayaklarını dert edinen şımarık hamileleredir lafım! Yazıyorum ki şükürle uyanın her sabaha...

"Ben gözümün  gördüğü her yerde seni arıyorum annecim.
Kulağımın duyduğu her çocuk sesinde seni arıyorum.
Gökyüzünde geçen her bulutta...doğan güneşte...
Rüzgarları kokluyorum,kokunu bana getirirmi diye...
Gözlerimi her kapattığımda hayalimde seni düşlüyorum. "

Böyleyim ben...İçime döndüm artık.Haykırmaları bıraktım. Sadece içimden söylüyorum...Göz pınarımda hazır bekleyen gözyaşım var birde...Bana bebeğimi her sorduğunuz da süzülen.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yol alıyoruz

Çok yol aldık. Şu an yanımda benim yazmamı engellemek için masaya tırmanan bir bıdık var.Bu güzel sebepten yazamıyorum uzun zamandır.Evimizde bir hafta sonu...Bozcaadadan aldığım ada esintisi kahvemi aldım masaya,mutfakta hafta sonu tembelliği ile hazırladığımız atıştırmalıklardan kalma bulaşıklar,yerde ayağıma takılan oyuncaklar...kulağımda neşeli ayaklar çizgi filmine ait diyaloglar. Üzerime doğru tırmanan bebeğimi babasına verdim.”Onu biraz oyalar mısın? Benim kalemimi istiyor.Çekmecede ona ait olanları ver.Hayır! O çekmece değil odasındaki !” Evdeki kaos hiç bu kadar keyifli olmamıştı.Evet bazen söylendiğim zamanlar oluyor ama aslında bu biraz şımarıklık. Kahvemden bir yudum alıp başlıyorum yazmaya...Oğlumla öyle hızlı yol alıyoruz ki günden güne hafta hafta herşey çok hızlı değişiyor.En keyifli zamanlar ise onun bana tepki vermesiyle başladı.Aldığımız yolu cümlelere sığdırmak öyle zor ki kelimeler yeterli gelmiyor.Bazen en basit anlar en gerçek ve en duygusal.Kendime onunla ya...

Küçük beyefendi büyüyor

Ne kadar çok yol aldık bebeğim! Benim küçük erkeğim geliyor! Geçmez dediğim haftalar geçti gitti.Varlığın bana attığın o güzel tekmelerle öyle güzel bir hal aldıki anneciğim! Saatlerce dalıp o güzel tekmelerinle göz yaşlarına boğuluyorum.Şimdiden benim minik arkadaşım oldun annem.Elim karnımda sana herşeyi anlatıyorum,seninle konuşurken öyle güzel tepkiler veriyorsun ki bana.Gözümden yaş süzülüyor o an! İçim eriyor anneciğim sana. Evde “aşkım” dediğimde baban kendisine değil,sana seslendiğimi farkettiğinde hayatımın en büyük aşkının sen olduğunu anladı :) en büyük aşk evlat aşkıymış,evet! Bugün 24 haftalık hamileyim.Küçük erkeğim bize 13. Haftasında gayet net gösterdi erkekliğini :) o güzel boksör pozunu seneler sonra sana göstereceğim! Belki burayada eklerim :) O güzel hallerine aşık olmamak mümkün değil.O suyun içindeki buruşuk hallerin bana biblo gibi geliyor itiraf etmeliyim.

Yıl biterken

Yıl biterken her zaman düşünürüm.Bu yıl bana ne öğretti ? Ne getirdi ? Neler götürdü ? & beni ne kadar büyüttü...Şu geçtiğimiz yıl hayat bana öyle şeyler öğrettiki...insanın kendi tabularını yıkması zor olsada bana duvarlarımı yıkmayı öğretmeyi başardı.Olaylara bakış açımı tamamen değiştirdi.Öncelerde duyduğumda şaşırdığım şeyleri çok normal karşılar oldum mesela,artık hayatta herşey evet olabilir diyorum.Büyük konuşmamak gerek ve hiç birşey için asla dememek gerek.Bunu kendime kural edindim artık.Bu kuralı öğrenmekte çokta geç kalmadığımı düşünmüyorum.Yaş 28 çok geç sayılmaz... Öğredim ki; sabır nasıl güzel birşeymiş.Hayat sana sabrettiğinde mutlaka karşılığını hayallerinden öte,en cömert haliyle veriyormuş.Önemli olan sabırla beklerken isyan etmemeyi ve iyi niyetli olmayı sürdürebilmekmiş. Öğrendim ki; iyi niyet her defasında kazanmakmış.Hırs bana hiç bir zaman yarar sağlamadı.Kimilerine göre farklılık gösterecek bir durum bu...ama bana yaramıyor.Bana iyi gelmiyor.İşte hayatın...